Kusudi halina kalenda, wala halijali kama wewe umejiwekea tarehe ya mwisho ya kufanikiwa. Tunakua tukiaminishwa kwamba maisha yana mpangilio maalum – shule, chuo, kazi, ndoa, watoto, mafanikio, kisha kustaafu kwa amani – na tunapochelewa kwenye kimoja tunahisi tumeshindwa. Lakini ukweli ni kwamba kusudi halisomi ratiba tuliyojiandikia.
Linaweza kujificha kwa miaka ukiwa unafanya kazi ambayo hujapenda, likapitia kwenye maumivu ambayo hukuyaomba, au likajitokeza ghafla katikati ya usiku ukiwa umechoka na kujisikia mpweke. Hatuwezi kulazimisha mbegu kuchanua kwa sababu tu tumepanda, au kulazimisha mlango kufunguka kwa sababu tumegonga mara tatu. Kazi yetu si kupanga wakati wa kusudi, bali kujiandaa kwa ajili yake.
Kujenga nidhamu wakati hakuna anayeshangilia, kujifunza wakati hakuna mtihani, kusamehe wakati hakuna anayeomba msamaha, na kupenda watu wakati faida haionekani. Haya ndiyo maji na mbolea ambayo siku moja yatamwagilia mbegu ya kusudi, na itakapomea, itamea kwa wakati wake – si wako. Unapokubali kwamba huna mamlaka juu ya lini, unapata amani ya kushughulika na vipi.
Unaacha kujilinganisha na wengine, unaacha kupiga kelele kwa Mungu kwa kuchelewa, na badala yake unatulia katika safari yako. Kwa sababu kusudi halifuati ratiba zako, lakini halikosi. Likija, haliulizi ulikuwa tayari mwaka jana au la, linauliza je, moyo wako uko tayari sasa.
