Kuchagua maisha si tukio moja la kishujaa linalotokea mara moja na kuisha, bali ni ibada ya utulivu inayofanyika kila siku, kila saa, na kila pumzi. Si lazima usubiri ufikie mafanikio makubwa ndipo useme umeanza kuishi.
Kuchagua maisha ni kuamka asubuhi licha ya kwamba jana ilikuwa ngumu, ni kuchagua kuvaa matumaini wakati hofu inabisha mlangoni, na kuchagua kusema “asante” kwa ulichonacho badala ya kulia kwa usichonacho. Ni uamuzi wa makusudi wa kusamehe ili moyo wako upone, wa kufanya kazi kwa uaminifu hata kama hakuna anayeona, na wa kupenda tena licha ya kwamba mapenzi ya awali yaliacha jeraha.
Kila wakati unapokataa kukata tamaa, unapokataa sumu ya wivu na kulinganisha maisha yako na ya wengine, na unapochagua amani badala ya kelele, hapo ndipo unakuwa umechagua maisha yenyewe, si kivuli chake. Na kwa sababu ni mazoezi, haina haja ya kuwa mkamilifu, inahitaji tu kuwa thabiti.
Hatima yako haijengwi na malengo makubwa unayoandika Januari na kusahau Februari, bali na chaguo ndogo ndogo unazofanya leo. Ukichagua glasi ya maji badala ya soda, ukurasa mmoja wa kitabu badala ya saa moja ya kupoteza muda kwenye simu, neno la upole badala ya jibu la hasira, na dakika kumi za kutembea au kuomba badala ya kulalamika, unajenga misuli ya roho yako.
Maisha bora hayaji kwa bahati mbaya, yanakuja kwa kuchaguliwa. Hivyo usisubiri motisha, hali ya hewa nzuri, au idhini ya mtu. Anza sasa hivi. Chagua mwili wako, chagua akili yako, chagua watu wanaokujenga. Ukirudia mazoezi haya kila siku, siku moja utaamka na kugundua kuwa hukuwa unaishi tu kwa mazoea, ulikuwa unatengeneza, kwa mikono yako mwenyewe, maisha uliyokuwa unayaomba.
